| Spławiki - materiały, kształty, czułość |
|
Spławiki na przestrzeni lat przeszły ogromne przeobrażenia. Materiały zastosowane przy ich produkcji to włókna kosmiczne i F-1, czuli wysoko przetworzony węgiel i poliwęglan.
Podstawowym elementem konstrukcyjnym spławika jest antenka, która w przeważającym stopniu decyduje o jego czułości. Czułość spławika jest ściśle związana z materiałem, z jakiego wykonano antenkę, jej długością, a następnie budulcem korpusu i kila. Najczulsze spławiki to te, które są przeznaczone do połowu na ubogich w rybostan łowiskach oraz stosowane przy chimerycznym żerowaniu ryb na wodach stojących i wolnych kanałach. Wielokrotni wynik naszego połowu byłby większy, gdybyśmy zdecydowali się na zastosowanie zestawu ze spławikiem z metalową antenką zamiast np. plastikowej. Słabo żerująca płotka potrafi pobrać do pyszczka ochotkę i w takim prawie bezruchu tkwić przez kilka sekund. W tym przypadku zastosowanie delikatnej metalowej antenki jest jedynym słusznym rozwiązaniem. Podczas dyskusji na forum o czułości spławika przytaczaliście wiele argumentów nie rzadko powiązanych z fizyką. Poniższy przykład na fotografii uzmysłowi wam wpływ materiału, z jakiego jest wykonana antenka na czułość spławika. Krótko mówiąc – tam gdzie brania są częste i zdecydowane łowimy plastikiem, węglem lub grubszym szkłem, tam gdzie zaczyna się tzw. „dłubanina” zaczynamy stosować coraz cieńsze antenki i z cienkiego włókna szklanego oraz metalu.
Różnorodność występujących kształtów korpusów spławików powoduje, że nowicjusze mają problemy z doborem odpowiedniego spławika. Podpatrując innych nie rzadko popełniamy błędy. Bardziej proste jest zrozumienie istoty zastosowania kształtu do poszczególnych metod i technik połowu. Poniższe zdjęcie przedstawia podstawowy podział kształtów korpusów spławików stosowanych w wędkarstwie. Ich modyfikacje, czyli wydłużenie dolnej lub górnej części powoduje powstawanie nowych modeli, największe wytwórnie posiadają ok 200 modeli korpusów składanych na różne sposoby. Zawodnicy w Polsce powinni skoncentrować się na 6 podstawowych modelach spławików (nie licząc liści, spławików odległościowych oraz do bolonki) i przystosować je do swoich upodobań. Zawodnicy kadry narodowej, niestety ten arsenał muszą posiadać w podwójnym wydaniu ze względu na wyjazdy zagraniczne i specyfikę łowisk oraz rybostanu.
WZÓR KORPUSU CIENKI Stosowany w spławikach uklejowych, bo połowu bardzo drobnej ryby, w spławikach do bata oraz do wędek teleskopowych zwłaszcza na jeziorach, i wolnych kanałach, w modelach spławików przelotowych oraz do łowienia wędkami typu „whips”.
WZÓR KORPUSU KULISTY Stosowany w spławikach rzecznych, kanałowych (średnie uciągi), bolońskich, żywicowych, podstawowy wzór spławika do przepływanki. WZÓR KORPUSU GRUSZKA Najczęściej stosowany w spławikach do zestawu skróconego na wolne rzeki, kanały i jeziora, doskonały przy połowie płoci jako gatunku dominującego, wersje wydłużone polecane przy połowie leszczy i spławików typowo kanałowych. WZÓR KORPUSU ODWRÓCONA GRUSZKA Podstawowy wzór spławików do metody bolońskiej oraz morskich połowów spławikowych, rzadziej w spławikach wyczynowych wydłużona wersja używana do spławików stosowanych do „bata”, WZÓR KORPUSU OLIWKA Najczęściej stosowany kształt korpusu spławika we wszystkich metodach i warunkach połowowych, jego modyfikacje wydłużanie lub skracanie dolnej części powoduje, że korpusy o tym kształcie sprawdzają się na rzekach, kanałach o różnym uciągu oraz wodzie stojącej, stanowi tzw. wzorzec doskonały korpusu spławika.
Dariusz Ciechański |
