Matchfishing

O glinach i ziemiach Górka napisano już wiele. Zarówno na Jego jak i Doriana ofercie są opisy. Brakuje mi jednak charakterystyki tych glin pod odległościówkę, zarówno do wystrzeliwania samego robactwa jak i gliny z zanętą. Które z nich polecacie? Mam dylemat między: gliną wiążącą lekką, gliną wiążącą, gliną naturalną i argillą?? Która z nich będzie najbardziej odpowiednia do odległościóki? Logika mi podpowiada, że wiążąca lekka z dodatkiem argilli? Jakie są wasze doświadczenia z tymi ziemiami przy tej metodzie połowu?

Może sam się wypowiem w tym temacie jako, że chyba te gliny znam najlepiej.

Zdecydowanie do tego celu stworzona jest glina wiążąca lekka. Jest bardzo plastyczna i świetnie klejąca. Po spadnięciu na dno rozmywa się do 30 minut. Jeśli głębokość łowiska przekracza 3m należy dociążyć ją dodatkiem 30 % gliny argile. Do zanęty pod odległościówkę również polecam tę glinę. Ma ona ciemnobrunatną barwę, i jest nasycona masą minerałów które rozpuszczając się w wodzie tworzą fajny obłoczek przy dnie. Kulki, które miałyby troszkę postać należy dokleić odrobiną bentonitu.

Właśnie kończą sie moje prace nad delikatnym klejem do takich glin jak Argile, de Somme i wszelkich luźniejszych glin tak by klej ten nadawał im kleistości i plastyczności a jednocześnie zachowywał ich szybką pracę w łowisku i włąściwości smużące. Uważam, iż będzie również idealny do metody odległościowej. Pozwoli uzyskać taką konsystencję gliny (np. de somme)iż bez problemów poleci ona 50-70m a po wpadnięciu do wody natychmiast zacznie pracować. Wystrzelenie z procy gliny rozpraszającej nie sklejonej skończyć się może tylko piaskiem w oczach i we włosach :) Takich możliwości nie daje do końca bentonit.

Jeśli chodzi o podanie robactwa świetnym rozwiązaniem jest podanie go z klejem arabskim i odrobiną bardzo drobnego żwirku. Nawet w przypadku jokersa rozwiązanie to kapitalnie sprawdziło się jednemu z najlepszych zawodników w kraju na kanale w nakle i w koninie, przy czym w płytkim kanale w Nakle kleił samego jokersa bez żwirku. W metodzie odległościowej żwirek będzie niezbędny by delikatnie dociążyć kule. Ponadto klej arabski stanowi optymalny nośnik ewentualnych zapachów które chcemy podać w łowisko.

W nawiązaniu do aktualnej mojej oferty produktowej (Dostępnej również w całości u Doriana) zapraszam na moją stronkę www.gorek-gliny.pl gdyż na bieżąco jest aktualizowana a w najbliższym czasie pojawi się jeszcze kilka nowych produktów.

Pozdrawiam
Kacper Górecki

Dzięki Kacper! Wszystko mi rozjaśniłeś. Jak zwykle wykład pierwsza klasa. Nie próżnujesz :)

To ja dodam coś od strony praktycznej.

Panujące warunki:
- głębokość wody ok. 2m
- dno pokryte mułem
- odległość łowienia - 35/40 m

Zanętę podawałem zmieszaną w stosunku 1:1 z ziemią torfową, która moim zdaniem świetnie spisała się w tych warunkach. Kule były na tyle spoiste, że strzelenie na 35/40m (a nawet dalej) nie stanowiło żadnego problemu. Dodatkowo miałem pewność, że kule nie "wbiją" się w muł (co mogło być przy użyciu gliny), a stworzą dywan na dnie. Pomijając fakt, że "matchowiec" ze mnie marny, rybki brały regularnie, natychmiast po zanęceniu i były w zanęcie przez całe 3 godziny.

Podsumowując uważam, że Ziemia Torfowa (moim zdaniem świetny produkt Kacpra) świetnie nadaje się do łowienia odległościówką na zbiornikach z dnem pokrytym mułem.

Pozdrawiam,

Maciej Łuszczewski

A klej arabski nie jest zbyt mocny by podawać w nim joka.

Cały patent polega na tym, że rybki wsuwają robaczki razem z klejem. Sprawdza się zwłaszcza przy dużych płociach i leszczach. Uwięźniony jokers nie nęci drobnicy.

Maciek_7 napisał:


A całość doklejałeś jakimś klejem, czy tylko mieszanka zanęty i ziemi torfowej?